Van zwanger tot marathon

Een maand na mijn eerste marathon

Een maand na mijn eerste marathon
Geschreven door Natalia

Het is alweer iets meer dan een maand geleden dat ik mijn eerste marathon liep. En er is nog geen dag voorbij gegaan dat ik er niet aan hebt teruggedacht :-)

Herinneringen

9 april 2017 is voor mij een onvergetelijke dag geworden! Om te beginnen komt dat door alle herinneringen natuurlijk. Deze ga ik de komende tijd écht delen in blogs.

Medaille

Dan is er natuurlijk nog die mooie medaille. Die ik maar al te graag aan iedereen, die er naar vraagt, laat zien. Hoewel ik het zelf niet heb gedaan, snap ik het natuurlijk wel dat je de dag na de marathon met je medaille om naar je werk gaat ;-)

Blauwe teennagels

Ik kan er nog steeds niet om heen, maar ‘s ochtends vroeg en ‘s avonds laat wordt ik er sowieso mee geconfronteerd: mijn blauwe teennagels. Ze herinneren me, of ik wil of niet, meerdere keren per dag aan mijn eerste marathon.

Nieuwe marathondroom

En mijn nieuwe marathondroom was er natuurlijk nooit geweest als ik niet zo ontzettend veel van het uitlopen van de marathon van Rotterdam had genoten.

Mijn eerste marathon heeft me besmet met het marathonvirus :-)

Welke marathon heeft jou besmet met het marathonvirus?

Over de schrijver

Natalia

Hardloopmama van dochter Bo en zoon Mees. Heeft 9 maanden na haar bevalling van Bo de halve marathon van Amersfoort gelopen en droomt er van om de marathon van New York te lopen.

Maar eerst wil ze 1 jaar na haar bevalling van Mees de marathon van Rotterdam lopen. Volg haar voorbereidingen via #vanzwangertotmarathon

Laat een reactie achter